افسردگی در کودکان


افسردگی در کودکان

بچه ها و نوجوانان نیز به افسردگی مبتلا می شوند و در حدود پنج درصد کودکان و نوجوانان در جامعه از افسردگی رنج می برند. کودکانی که زیر فشار استرس هستند، در معرض خطر بیشتری برای افسردگی می باشند. این کودکان اختلالات توجه، یادگیری یا اضطراب دارند.

روانشناسان تاکید دارند که توجه به علائم افسردگی در کودکان از همان ابتدای دوران کودکی از وظایف ضروری و مهم والدین استناآگاهی و غفلت والدین از علائم افسردگی در کودکانشان، تاثیرات نامطلوب و جبران‌ناپذیر بر سلامت روان آنان بر جای خواهد گذاشت.

اما علائم افسردگی در کودکان چه ویژگی‌هایی دارند و چگونه باید این اختلال را در اطفال شناسایی کرد؟به عقیده روانشناسان،‌ انزوا، گوشه‌گیری، کم‌اشتهایی، اختلال خواب و همچنین حساس شدن از علائم معمول و شایع افسردگی در کودکان هستندوالدین بیشتر مواقع علائم افسردگی در کودکانشان را نادیده می‌گیرند تا زمانی که شدت این بیماری به مرحله هشدار و نگران کننده می‌رسد.

 بنابراین به والدین توصیه می‌شود برای مقابله به موقع با افسردگی در کودکانشان به نکته‌های زیر توجه کنند:

با علائم افسردگی در کودکان آشنا شوید و به محض مشاهده این علائم در فرزند خردسال خود، بلافاصله با فرد متخصص مشورت کنید چون این علائم نباید هرگز نادیده گرفته شوند.

فرزندانتان را به صحبت کردن تشویق کنید تا احساسات و نظرات خود را با شما در میان بگذارند.

زمان بیشتری را با کودکتان بگذرانید.

از فرزندانتان مراقبت کنید اما در این کار افراط نکنید چون آنها را به خودتان وابسته خواهید کرد.

والدین باید توصیه‌های فوق را به طور جدی بکار بگیرند و رعایت کنند چرا که عدم درمان افسردگی در کودکان می‌تواند در آینده و زندگی آنان در سنین بالاتر، پیامدهای مخرب و خطرناکی داشته باشد.

برخی ار نشانه‌های بروز افسردگی در کودکان :

از دست دادن اشتها، یا کاهش وزن.

از دست دادن میل به بازی کردن.

از دست دادن اعتماد به نفس یا عزت نفس.

بی‌علاقگی کلی به خود، اعضای خانواده یا فعالیت‌هایی که زمانی مورد علاقه کودک بودند.

عدم تمایل به رفتن به مدرسه.

تغییرات قابل‌توجه در عادات خواب و خوراک. بروز مکرر یا طولانی مدت علائم جسمی مانند دل‌درد یا سردرد.

حملات مکرر خشم یا پرخاشگری.

علایم زیر می تواند والدین را در شناسایی افسردگی کودکان خود کمک کند:

۱- اندوه، اشک و گریه مداوم

۲- ناامیدی

۳- کاهش انگیزه فعالیت (از فعالیته های مطلوب گذشته نمی تواند لذت ببرد)

۴- خستگی مداوم و انرژی تحلیل رفته

۵- انزوای اجتماعی و ارتباط ضعیف با دیگران

۶- اعتماد به نفس پایین و احساس گناه

۷- افزایش حساسیت به خود یا ناتوانی

۸- افزایش بیقراری، خشم یا تنفر

۹- اشکال در ارتباط با دیگران

۱۰- شکایت های مکرر از بیماری جسمی مانند سردرد و شکم درد

۱۱- غیبت های مکرر از مدرسه و یا عدم انجام تکالیف مدرسه

۱۲- تمرکز ضعیف بر روی مطالب

۱۳- اختلالات عمده در خواب و خوراک

۱۴- سخن گفتن درباره فرار از خانه و یا تلاش در جهت آن

 

 

تنظیم و گرد آوری : سمیه السادات علوی

منبع :www.pezeshk.us